Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

Ο θρίαμβος που γεννήθηκε από μία καταστροφή





Αυτό, είναι «το θαυματουργό πεύκο».
Από ένα μεγάλο δάσος, 70.000 δέντρων, αυτό το πεύκο για κάποιον άγνωστο λόγο ήταν το μοναδικό που έμεινε όρθιο όταν το tsunami χτύπησε τις Ιαπωνικές ακτές πριν από 5 ακριβώς χρόνια. Ήταν η 11η Μαρτίου του 2011
Όταν τα νερά αποτραβήχτηκαν, οι ειδήμονες κατάλαβαν ότι αυτό το γενναίο δέντρο –αν και όρθιο- δεν θα κατάφερνε να ζήσει. Μέρος από τον μεγάλο όγκο του θαλασσινού νερού που είχε καλύψει την γη, απορροφήθηκε από το χώμα και έφτασε στις ρίζες του πεύκου. Το αλάτι της είχε καταστρέψει. Ήταν μόνο θέμα λίγων ημερών, το δέντρο να πεθάνει όρθιο…
Αυτό συγκίνησε τους Ιάπωνες που έδρασαν ακαριαία ώστε να το κρατήσουν στη ζωή, για λόγους ιστορικούς… συναισθηματικούς… αλλά και σαν έναν διαρκή συμβολισμό.
Έκοψαν όλο το πάνω μέρος του. Προστάτεψαν τα κλαδιά και τα φύλλα του, και ξερίζωσαν τον υπόλοιπο κορμό. Με κάποιες πολύ εξειδικευμένες τεχνικές περιποιήθηκαν τις ρίζες του. Τις καθάρισαν αφαιρώντας όση ποσότητα αλατιού ήταν δυνατό. Μετά, το πάνω μέρος του δέντρου με τα κλαδιά και το φύλλωμά του, συνδέθηκε με τον ενισχυμένο με ανθρακονήματα καθαρισμένο κορμό. Με μία πολύ λεπτή και πολύ δύσκολη δουλειά ειδικών επιστημόνων, «το θαυματουργό πεύκο» των 27 μέτρων ενώθηκε και στέκεται όρθιο ξανά στο ίδιο σημείο!
Για να θυμίζει αυτό που λένε στην Ιαπωνία συχνά, εμπνευσμένοι από το Bushido τον κώδικα ηθικής των samurai «επτά φορές κάτω, οχτώ φορές πάνω!»
Για να θυμίζει πως καμιά καταστροφή δεν είναι μόνιμη, αν αρνηθείς να την αποδεχτείς ως τέτοια.
Για να θυμίζει ότι ακόμη και αν χτυπηθείς από δυσκολίες απρόβλεπτες και μεγάλες, η ζωή πρέπει να βρίσκει κάποιον τρόπο να συνεχίζεται.
Γιατί η ζωή, αυτό μόνο κάνει… Συνεχίζεται !!!
Σήμερα κλείνουν 5 χρόνια από το φονικό tsunami της Fukoshima. Στην Fukoshima το κύμα έφτασε τα 9,5 μέτρα σε ύψος. Στην επαρχία Iwate, εκεί που αντιστάθηκε το πεύκο, το ύψος των κυμάτων έφτασε τα 8,5 μέτρα.
Ο σεισμός και η φύση μας θυμίζει πως ο άνθρωπος δεν είναι παντοδύναμος. Πως μπορεί να ηττηθεί. Όμως όλη την διαφορά, την κάνει η αποφασιστικότητά μας να μην αποδεχτούμε καμία ήττα σαν μόνιμη κατάσταση… αλλά σαν μια στιγμή αδυναμίας, που έρχεται να μας διδάξει πώς να σηκωνόμαστε ξανά.

Και αν, ίσως, πιο πληγωμένο… ε και; Σίγουρα όμως πιο σοφοί και πιο έτοιμοι να φωνάξουμε πρώτα μέσα μας και μετά όπου αλλού χρειαστεί «Δεν θα παραδοθώ !!! Μπορείς ίσως να με ρίξεις, αλλά ΔΕΝ μπορείς να με κρατήσεις κάτω !!!»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου