Σάββατο, 14 Απριλίου 2012

Tα τέσσερα κεριά



 

Τα τέσσερα κεριά έλιωναν αργά αργά...

Ο χώρος ήταν τόσο ήσυχος, που μπορούσε να ακουστεί η συζήτησή τους...

"Το πρώτο έλεγε:

"ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Η ΕΙΡΗΝΗ"

"Μα οι άνθρωποι  δεν καταφέρνουν να με διατηρήσουν.

Πιστεύω ότι δεν μου μένει άλλο από το να συνεχίσω να σβήνω!"

...κι έτσι αφέθηκε σιγά σιγά να σβήνει ολοκληρωτικά...

Το δεύτερο είπε:

"ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Η ΠΙΣΤΗ"

"Δυστυχώς δεν χρειάζομαι πουθενά.

Οι άνθρωποι δεν θέλουν να ξέρουν για μένα,

κι έτσι δεν έχει νόημα να παραμένω αναμένο..."

...μόλις ολοκλήρωσε τα λόγια του, ένα ελαφρύ αεράκι φύσηξε πάνω του
και το έσβησε....

Πολύ λυπημένο το τρίτο κερί,
με τη σειρά του είπε:

"ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Η ΕΛΠΙΔΑ"

"Δεν έχω τη δύναμη να συνεχίσω
να παραμένω αναμμένο.

Οι άνθρωποι δεν μου δίνουν σημασία και δεν αντιλαμβάνονται το πόσο σημαντικό είμαι.

Έπαψαν πιά να ελπίζουν..."

...και χωρίς να περιμένει άλλο, το κερί αφέθηκε να σβήσει...

Ξαφνικά...

ένα παιδάκι μπήκε στο δωμάτιο και είδε τα τρία κεριά σβηστά.

Φοβισμένο από το μισοσκόταδο, είπε:

"Μα τι κάνετε; !!


Πρέπει να παραμείνετε αναμμένα,
εγώ φοβάμαι το σκοτάδι!"

 ...και ξέσπασε σε δάκρυα...

Τότε το τέταρτο κερί είπε με συμπόνοια:


"Μη φοβάσαι  καλό μου παιδί, μην κλαις!

Όσο θα είμαι
εγώ αναμμένο, θα μπορούμε πάντα να ξανανάψουμε τα άλλα τρία κεριά..."

"ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Η ΑΓΑΠΗ" 

...με μάτια
λαμπερά και γεμάτα δάκρυα, το παιδάκι πήρε το κερί της αγάπης

και ξανάναψε όλα τα άλλα...



...ΑΣ ΜΗΝ ΣΒΗΣΕΙ ΠΟΤΕ Η ΑΓΑΠΗ ΜΕΣ' ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΑΣ...

                             Καλή Ανάσταση!!


                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                            


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου